كبير باشد ، هم چنان كه بعضى از مشايخ معاصرين اختيار فرموده ، به جهت اين كه در احاديث وارده « الرجل » واقع شده ، و آن تخصيص به بالغ دارد ، و صاحب كفايه و بعضى فضلاء معاصرين تعميم داده اند ، ودليلى بر آن ندارم سواى عموم اجماع منقول از سيّد مرتضى وشهرت ، و هيچ يك در نزد من حجّت نيستند . ( 553 ) س 44 : هر گاه كسى را متمتّعه اى باشد و قبل از دخول او را جواب دهد ومدّت را ببخشد ، آيا مبلغ مقرّر را بايد بدهد ؟ و اگر بعد از دخول باشد چگونه است ، و اگر احدهما بميرند حكم مبلغ چگونه است ؟ ج : در صورت بخشيدن مدّت قبل از دخول ، نصف مبلغ مقرّر را متعه تسلَّط دارد نه بيشتر ، و اگر بيشتر داده باشد استرداد مىكند ، وخلافى در مسأله به نظر نرسيده ، بلكه ابن إدريس وشيخ على دعواى اجماع بر آن كرده اند ، و ظاهر كلام بعضى ديگر اجماع وعدم خلاف است ، و اگر بعد از دخول باشد از مهر و مبلغ هيچ كم نمىشود ، للأصل و ظاهر الاجماع ، و همچنين اگر احدهما بميرد ، خواه قبل از دخول وخواه بعد از آن چيزى كم نمىشود . ( 554 ) س 45 : هر گاه كسى را متعه اى باشد ، و آن بعد از دخول در ساير مدّت تمتّع مرد را به نزد خود راه ندهد ، آيا اجرت او را چه بايد كرد ؟ ج : اجرت را بايد بالنسبه كم كرد ، يعنى تمام اجرت را نسبت به تمام مدّت ملاحظه مىكنند ، و به همان نسبت در مدّتى كه وفا به مدّت نكرده از اجرت كم مىكند به استثناء زمان حيض ، و اخبار دالَّه ء بر اين مطلب مستفيضه است وگويا خلافى هم نداشته باشد . والله العالم . ( 555 ) س 46 : بيان فرماييد كه زوجه متوفّى عنها زوجها نفقه از براى او از مال زوج در ايّام عدّه هست يا نه ؟ ج : اگر زوجه حامل نباشد نفقه از براى او نيست بدون خلافى كه برخورده باشم .